Dat moet wel lukken, geduld is een schone zaak.

Inderdaad dat moet helemaal goed komen...............ik had ook bijters en ze bijten soms nog wel eens, maar dan meer uit speelsheid, maar niet dat gemene bijten dat is gelukkig verledentijd! En als ze eens perongeluk in hun speelsheid te hard bijten dan zeg ik tegen ze: zachtjes bijten zachtjes zachtjes doet auw auw (zie je het voor je ) en dan is het goed.

haha, ja ik krijg wel een beeld, aangezien die van ons helemaal niet luisteren word dat heel grappig. Het bijten in tenen, knieen en die knokkeltjes bij je voet doen ze haast niet meer, maar mijn handen dat vind ik echt niet fijn.. daar ben ik heel voorzichtig mee. Maar ja als je je niet laat bijten kun je het ze ook niet afleren .

Een troost, je wordt er steeds sneller in, in het wegtrekken van je vingers......

Zo leren we elkaar trukjes

of je tenen/voeten hahah daar is Kevin een ster in, want Stitch is nu eenmaal gek op tenen daar kun je niets aan veranderen. Hoort bij haar dat is echt iets typich Stitch

hihi, ja dat kennen wij ook! Maar we kunnen al op onze sokken lopen zonder dat er iets gebeurd, dus we boeken vooruitgang

En als je op de bank zit, dan kruipen ze via je trui omhoog en bijten ze in je nek

Dat bijttruukje tel ik helemaal niet eens mee. Is namelijk helemáál niet bijzonder!

haha klopt, komt best vaak voor , wij vinden het alleen lastig om er vanaf te komen.. misschien is dat wel de grootste truc!